در میان شاخه های مختلف روانشناسی، روان شناسی تربیتی نقش اساسی و عمده ای را ایفا می نماید زیرا از یک طرف از اصول و قوانین روانشناسی بحث می کند و از یک طرف آنها را به طور کاربردی و عملی در صحنه‌ی تعلیم و تربیت به کار می گیرد. اگر اصول و مبانی دانش روانشناسی تربیتی به طور بنیادی به کار گرفته شوند می توانند بسیاری از مشکلات و معضلات تعلیم و تربیت را حل نمایند، زیرا که این شاخه از دانش بشری با تکیه بر شیوه های عملی و قابل قبول به بررسی مسائل مختلف کودک و نوجوان در محیط خانه و مدرسه می پردازد و بر اساس شناخت دقیق و صحیح از وضعیت فرد اعم از استعدادها، توانایی‌ها، مشکلات گوناگون اقتصادی، فرهنگی و اجتماعی و غیره با در نظر گرفتن نیازهای اجتماعی شیوه‌ی تربیتی خود را اعمال می کند و دیگر همچون گذشته به طور تصادفی و به دور از شناخت واقعی پدیده ها عمل نمی نماید.