قوانین و مقررات شهري را می توان بعنوان یکی از مهمترین نقاط اتصال بین مدیریت شهري و شهروندان قلمداد نمود. به تعبیر بهتر بازیگران اصلی مدیریت شهري در پرتو قوانین و مقررات شهري ضمن تعریف نقش براي خود و سایراعضا ء می توانند شهروندان را نیز در اداره امور شهري مشارکت دهند و با این اوصاف مفهوم حقوق شهروندي را محقق سازند. کتاب حاضر درصدد است تا ضمن بررسی جایگاه شورایاریها به بررسی مشکلات حقوقی این نهاد نوپا از دیدگاه شورا یاریها بپردازد. به لحاظ جایگاه حقوقی نگارنده بر این نظراست که شورایاریها را بعنوان نهادي خاص که واجد شخصیت حقوقی مستقل و جداي از سایر قواي کشور می باشد ، مورد بررسی قراردهد. اما بررسی دقیق و موشکافانه مقررات فعلی راجع به شورایاریها بخصوص اساسنامه این نهاد نوپاي محلی شأن شورا یاریها را تا سرحد یک نهاد و بازوي اجرایی شوراي شهر که فاقد شخصیت حقوقی مستقل به گونه موثر و کامل باشد در نظر گرفته است. نتایج حاصل بیانگر این است که جهت ارتقاء جایگاه شورایاریها با موانع و تنگناهایی که ناشی از پیشینه تاریخ سیاسی و فرهنگ سیاسی جامعه ایرانی است، مواجه می باشیم و تجدید نظر در اصول قانون اساسی جهت تدوین قانون مدون شورا یاریها بخاطر استقرار در چارچوب الگوي شوراهاي محلی براي رفع تنگناها و چالش هاي حقوقی ضرورت دارد و همچنین نبود جایگاه حقوقی متقن در قوانین جاري کشور موجب کاهش کارایی شورایاریهاي محلی شده است.