قرآن مجید بسیاری از مسائل علمی را روشن کرده است، به ويژه آن رشته دانش هايی که با تربیت فکری و دينی بشر در تماس میباشد. امام صادق (ع) میفرمايد:من زادۀ رسول خدايم، من کتاب خدا را می شناسم، آغاز آفرينش و برنامۀ کائنات در کتاب خدا درج است اخبار آسمان، اخبار بهشت و دوزخ، آيندۀ زندگی و گذشتۀ گیتی در کتاب خدا درج است. من همۀ اين مسائل را می دانم، گويا که در کف دست خود می نگرم. خداوند تبارک و تعالی می گويد: کتاب من بیانگر همۀ پديده هاست. اگر اصحاب رسول خدا با علم و دانش انس کافی داشتند، مسائل علمی را از رسول خدا میپرسیدند، ولی در زمان رسول خدا مسائل علمی مورد پژوهش قرار نگرفت، زيرا کمتر کسی بود که شوق و استعداد اين علوم و معارف را داشته باشد و لازم بود که رسول خدا (ص) معارف قرآنی را با «علی بن ابیطالب» جانشین خود در میان نهد تا در فرصت مناسب به  نشر آن بپردازد. بعد از رسول خدا که ديگران بر مسند آن سرور تکیه زدند، بدين جهت که خود از معارف قرآنی بی خبر بودند، به ديگران میدان دادند تا در اين زمینه اظهارنظر نمايند.