در روستا زندگی انسان‌ها، حیوانات و طبیعت به هم پیوند و گره‌خورده‌است و جلوه‌های بی‌آلایشی، سادگی، سخت‌کوشی، صفا و صمیمیّت، محبّت، عشق و اخلاص در آن نمود پیدا می‌کند. این مجموعه حاصل بیان و سخن دل عضو کوچکی از خانواده‌ی بزرگ روستای قیزیل داغ است که در حدّ توان خود به زبان شعر، احساسات و عواطف درونی خود را در خصوص زادگاه خویش بر زبان جاری کرده‌است و در آن گوشه‌هایی از آداب و رسوم و چگونگی زندگانی اهالی، کار و کوشش و تلاش روستاییان را در تابلوهای رنگارنگ ترسیم و به تصویر کشیده‌است؛ تا خاطرات حکّ‌شده در اذهان از یاد نرود و با ذکر آن‌ها به نسل جوان که آن‌ها را ندیده و یا از بزرگان نشنیده‌اند، زنده و بر سر زبان‌ها بماند و گذشتگان چراغ راه آیندگان باشند. چون هر ملّت و قومی با فرهنگ و ادبیّات و آداب و رسوم و اعتقادات و باورهای حاکم بر آن جامعه زنده‌است و در بین سایر اقوام شناخته می‌شود.

این مجموعه در قالب شعری قوشمای ترکی به صورت بئش‌لیک(مُخمَّس) که سه مصراع اوّلی و دو مصراع بعدی هم‌قافیه هستند، سروده شده‌است؛ چرا که بیان هر مطلب به زبان مادری روان، گویا، واقعی، بدون تکلّف، شیرین‌تر و با مذاق و طبع انسان سازگار و دلنشین‌تر است. خداوند متعال در آیه‌ی 22 سوره‌ی روم می‌فرماید: «و از نشانه‌های او آفرینش آسمان‌ها و زمین و اختلاف زبان‌ها و رنگ‌های شماست». خداوند انسان‌ها را به صورت طایفه‌ها، قبایل، زبان‌ها (واژه‌ها، لهجه‌ها و آهنگ صداها) و رنگ‌ها(نژادهای مختلف با رنگ‌های گوناگون) آفریده تا یکدیگر را بشناسند؛ که این یکی از نعمت‌های خداوند حکیم است و هیچکدام از آن‌ها بر همدیگر برتری ندارند و هرکس به دستورات باری تعالی عمل کند و خدا ترس باشد و تقوا پیشه نماید، کرامت زیادی دارد.